Geschiedenis

In het Nederlands

De geschiedenis van de Hopse Karnaval

We moeten het er maar op wagen om nu al van de geschiedenis van de Hopse Karnaval te vertellen, want bij geschiedenis denken de mensen altijd aan iets, wat al heel lang geleden gebeurd is. Lang is ’t nog niet geleden, dat Haps met de Karnaval – of toen heette ’t nog Vastelaovend – net zo’n stil dorpje was als anders door het jaar en net zo stil als het nu in ’n paar dorpjes met de Vastelaovend nog is. De cafés waren goed vol en daar werd wat meer gedronken (nu mag je niet denken, gezopen, want dat hebben ze in Haps nooit gedaan!) Na de middag gingen de mensen dan ergens naar den optocht kijken in een ander dorp en daar bleven ze meestal ’s avonds ook hangen. Diep in de nacht kwamen ze dan terug – met teveel op, of op een vrachtwagen – maar je moet niet vragen hoe.

Drie jonge mensen uit Haps meende dat dit lang genoeg zo geweest was en met een vierde uit Boxmeer, die daar iets met Karnaval te maken had, gingen ze daar zondagavond verandering in brengen. Ze spraken met een stel gezellige meisjes af naar Grada te gaan en die meisjes waren daar direct voor te vinden. Je vind toch nergens zo’n plezierige meisjes als in Haps, toch mannen.
Voor dat ze daar waren, had een van de meisjes, en we mogen dat meisje nu wel als een halve buitenlandse beschouwen, al een mooie spreuk gevonden: “Hoi Kiepekoj!”. Deze uitroep heeft een grote betekenis gekregen voor de Hapse Vastelaovendviering. Dat zul je al wel gemerkt hebben. Het werd bij Grada al gauw bar gezellig en de vier die begonnen waren, werden geïnstalleerd als de “Raad van Vier”. Want ze wilde het in het begin kalm aan doen met vier in plaats van elf. Er waren trouwens maar goed 11 jongens! Al gauw hadden er een paar een uitgezocht voor Prins en toen ging de Eerste Prins Karnaval van Hops zien toespraak houden. Daarin zei hij, dat hij alleen mar die functie zou aannemen as de Raad van Vier hem gekozen had: Toen heeft de Raad even apart vergadert. De pas gekozen Prins stelde z’n eigen niet beschikbaar en twee anderen ok niet, zodat er maar een overbleef. Die zou het doen, as hij een geschikte prinses vond en dat lukte. Toen werd de naam van de nieuwe Prins bekend gemaakt en de stemming zat er in. De jongens en meisjes wedren omgetoverd tot Hanen en Hennen van de Kiepekoj. Grada was de Kloek en daarna noemde de Prins zich zelf: Grad de Eerste. Zijn Prinses kreeg de naam Elza. De ruit van Cor zijn televisie sneuvelde bijna, maar dat mocht de pret niet minderen en ook niet dat er twee reclame gingen maken voor ledikanten en beddengoed. Maandags in de danszaal moest dat nog eens dunnetjes over gedaan worden. De buiken van de Raad van drie waren schijnbaar niet groot genoeg om zoveel bier te bevatten en daarom werd er maar een nieuwe Raad in elkaar getimmerd, deze keer van elf man.
Na veel timmeren en brouwen en vooral veel praten en vergaderen is de vereniging tot stand gekomen op culturele basis die later nog uitgewerkt zal worden. Verder Zelfkanters en Zelfkantinnekes weten jullie hoe ’t gegaan is. Dat zal later na vele jaren ook geschiedenis zijn maar nu ligt het bij iedereen nog fris in het geheugen. Daarom houdt hier de geschiedenisschrijver op en wenst jullie allemaal veel plezier toe.

HISTORICUS.